In dit strategische bordspel voor twee spelers werk je mee aan de bouw van dit iconische gebouw. Ontwikkel je onderneming door kaarten te kopen, voer acties uit op de straten rond het Flatiron en bezoek de city hall om bouwtaken uit te voeren. Heb jij de grootste steen aan de constructie bijgedragen wanneer het dak op het gebouw geplaatst is, dan ga jij er met de winst vandoor!
HET SPEL:
Het spel speelt zich af in het begin van de twintigste eeuw, waarin concurrerende architecten een race aangaan om het historische Fuller Building (later omgedoopt tot het Flatiron Building) te bouwen door bouwmaterialen te kopen en te plaatsen en verdiepingen toe te voegen aan een schattig 3D-gebouwtje op een kleine kaart van het kruispunt waar het echte Flatiron Building tegenwoordig staat. Met behulp van een systeem waarbij je per beurt één pion verplaatst, moeten spelers hun architect elke beurt naar een nieuwe locatie verplaatsen om een van de drie acties uit te voeren:
Terwijl in sommige spellen de actie ‘een dollar nemen’ aanvoelt als een pasactie, merkte ik dat ik in Flatiron een paar keer per spel voor de optie van $ 2 koos. Dat komt omdat het geld echt krap kan worden als een speler zijn spelersbord niet kan optimaliseren, dat als het hart van het spel fungeert en de meest interessante beslissingsmomenten biedt.
Het persoonlijke bord van elke speler – dat uniek is ten opzichte van dat van de tegenstander, met acht verschillende spelersborden in de doos – fungeert als zijn actiemenu. De vier velden op elk spelersbord komen overeen met de vier velden op de kaart van Manhattan: 5th Avenue, Broadway, 22nd Street en 23rd Street. Wanneer een speler acties wil uitvoeren, verplaatst hij zijn architect-figuurtje naar een van die locaties en voert hij alle acties in die kolom van het spelersbord van boven naar beneden uit.
Wanneer het spel begint, is de volledige lijst met acties die voor elke speler op een locatie beschikbaar zijn altijd twee: een combinatie van het kopen of verkopen van bouwmaterialen (simpelweg weergegeven als pilaren die elke verdieping van de wolkenkrabber vormen), het opnemen van een beetje contant geld, het toevoegen van pilaren aan een verdieping, of het voltooien van een verdieping door een nieuwe tegel bovenop de drie pilaren van de vorige verdieping te plaatsen. Door nieuwe kaarten te kopen kan een speler een nieuwe kaart in een van de vier actievakjes plaatsen, boven of onder bestaande acties (met een limiet van drie kaarten per actievakje).
In dit strategische bordspel voor twee spelers werk je mee aan de bouw van dit iconische gebouw. Ontwikkel je onderneming door kaarten te kopen, voer acties uit op de straten rond het Flatiron en bezoek de city hall om bouwtaken uit te voeren. Heb jij de grootste steen aan de constructie bijgedragen wanneer het dak op het gebouw geplaatst is, dan ga jij er met de winst vandoor!
HET SPEL:
Het spel speelt zich af in het begin van de twintigste eeuw, waarin concurrerende architecten een race aangaan om het historische Fuller Building (later omgedoopt tot het Flatiron Building) te bouwen door bouwmaterialen te kopen en te plaatsen en verdiepingen toe te voegen aan een schattig 3D-gebouwtje op een kleine kaart van het kruispunt waar het echte Flatiron Building tegenwoordig staat. Met behulp van een systeem waarbij je per beurt één pion verplaatst, moeten spelers hun architect elke beurt naar een nieuwe locatie verplaatsen om een van de drie acties uit te voeren:
Terwijl in sommige spellen de actie ‘een dollar nemen’ aanvoelt als een pasactie, merkte ik dat ik in Flatiron een paar keer per spel voor de optie van $ 2 koos. Dat komt omdat het geld echt krap kan worden als een speler zijn spelersbord niet kan optimaliseren, dat als het hart van het spel fungeert en de meest interessante beslissingsmomenten biedt.
Het persoonlijke bord van elke speler – dat uniek is ten opzichte van dat van de tegenstander, met acht verschillende spelersborden in de doos – fungeert als zijn actiemenu. De vier velden op elk spelersbord komen overeen met de vier velden op de kaart van Manhattan: 5th Avenue, Broadway, 22nd Street en 23rd Street. Wanneer een speler acties wil uitvoeren, verplaatst hij zijn architect-figuurtje naar een van die locaties en voert hij alle acties in die kolom van het spelersbord van boven naar beneden uit.
Wanneer het spel begint, is de volledige lijst met acties die voor elke speler op een locatie beschikbaar zijn altijd twee: een combinatie van het kopen of verkopen van bouwmaterialen (simpelweg weergegeven als pilaren die elke verdieping van de wolkenkrabber vormen), het opnemen van een beetje contant geld, het toevoegen van pilaren aan een verdieping, of het voltooien van een verdieping door een nieuwe tegel bovenop de drie pilaren van de vorige verdieping te plaatsen. Door nieuwe kaarten te kopen kan een speler een nieuwe kaart in een van de vier actievakjes plaatsen, boven of onder bestaande acties (met een limiet van drie kaarten per actievakje).
Flatiron heeft een interessante aankondiging en spelbeschrijving maar voldeed toch niet 100% aan de (hoge) verwachtingen.
Wat herspeelbaarheid betreft, krijg je wel een leuke mix van spelersborden, maar de acties zijn grotendeels hetzelfde en staan alleen op verschillende locaties in de straten. Ik raad ten zeerste aan om meteen de ‘moeilijke’ kant van elk spelersbord te gebruiken, om de variatie te vergroten in de manieren waarop elke tegenstander het spel aanpakt. De kaarten bieden een leuke mix van acties, maar er zijn maar een beperkt aantal eindscorekaarten en sommige voelden gewoonweg beter aan dan andere. In een spel waarin er op elke verdieping pilaren in bepaalde kleuren staan, kunnen die een hoop punten opleveren voor de speler die ze als eerste uit het stadhuis wegkaapt.
Na mijn drie testspellen kan ik me moeilijk een scenario voorstellen waarin ik consequent naar Flatiron zou grijpen om het met mijn vrienden te spelen in plaats van andere spellen. Flatiron is een spel dat je regelmatig met dezelfde partner wilt spelen – de iconografie is een beetje moeilijk en het ritme van het spel werkt het beste met tegenstanders van hetzelfde niveau – Flatiron heeft een speeltijd van ongeveer 45 minuten met twee spelers.
Eens je aan het spelen bent lijken veel van de regels best (te) ingewikkeld in elkaar te zitten wat de ‘flow’ van het spel niet ten goede komt. We hebben het enkele keren gespeeld en toch bleef dat gevoel van ‘na ja’ hangen. Voor de fans gaat het zeker een ideale game zijn maar als je een spelersgroep bent die graag verschillende spellen op een spelnamiddag/avond willen spelen is dit spel onnodig gecompliceerd volgens ons… (sorry)
DVE
Flatiron heeft een interessante aankondiging en spelbeschrijving maar voldeed toch niet 100% aan de (hoge) verwachtingen.
Wat herspeelbaarheid betreft, krijg je wel een leuke mix van spelersborden, maar de acties zijn grotendeels hetzelfde en staan alleen op verschillende locaties in de straten. Ik raad ten zeerste aan om meteen de ‘moeilijke’ kant van elk spelersbord te gebruiken, om de variatie te vergroten in de manieren waarop elke tegenstander het spel aanpakt. De kaarten bieden een leuke mix van acties, maar er zijn maar een beperkt aantal eindscorekaarten en sommige voelden gewoonweg beter aan dan andere. In een spel waarin er op elke verdieping pilaren in bepaalde kleuren staan, kunnen die een hoop punten opleveren voor de speler die ze als eerste uit het stadhuis wegkaapt.
Na mijn drie testspellen kan ik me moeilijk een scenario voorstellen waarin ik consequent naar Flatiron zou grijpen om het met mijn vrienden te spelen in plaats van andere spellen. Flatiron is een spel dat je regelmatig met dezelfde partner wilt spelen – de iconografie is een beetje moeilijk en het ritme van het spel werkt het beste met tegenstanders van hetzelfde niveau – Flatiron heeft een speeltijd van ongeveer 45 minuten met twee spelers.
Eens je aan het spelen bent lijken veel van de regels best (te) ingewikkeld in elkaar te zitten wat de ‘flow’ van het spel niet ten goede komt. We hebben het enkele keren gespeeld en toch bleef dat gevoel van ‘na ja’ hangen. Voor de fans gaat het zeker een ideale game zijn maar als je een spelersgroep bent die graag verschillende spellen op een spelnamiddag/avond willen spelen is dit spel onnodig gecompliceerd volgens ons… (sorry)
DVE
